Przegląd i opis poszczególnych etapów kształtowania materiałów w rękach ludzkości,
wpływ i celowość ich stosowania, a także przegląd najpowszechniejszych urządzeń XXI wieku,
pod względem zastosowania różnorodności materiałów


Szklana rebelia

Szkło składa się z piasku kwarcowego oraz dodatków, najczęściej węglanu sodu, węglanu wapnia, tlenku boru, ołowiu oraz różnych pigmentów. Wszystkie surowce tworzące szkło są następnie mieszane, topione w piecu, a na końcu formowane w pożądane kształty.

Szkoło powstało po raz pierwszy około 5000 lat temu w Mezopotamii. Nie było to zamierzone osiągnięcie, bowiem powstało całkowicie przypadkowo podczas wypalania ceramiki. Ze względu na wielobarwność i duże trudności z jego wytworzeniem zyskało w szybkim tempie miano drogocennego, wyszukanego i wyrafinowanego. W pewnym okresie nazywane było szkłem fenickim.

Sposób wytwarzania szkła, preferowany do dziś, polegający na wydmuchiwaniu szkła przez długie rury zapoczątkowano w połowie I w.p.n.e. Technika ta polegała na wydmuchiwaniu dużej bańki szklanej przy pomocy piszczeli szklarskiej. W dalszym etapie bańkę spłaszczano i mocowano przy końcu żelaznego pręta, który nosił nazwę przylepiak. Następnie spłaszczona szklana bańka rozkładała się wyglądając jak wachlarz i tworzyła koło o średnicy 1-2 metra. Z okrągłych i płaskich „plastrów” szkła, odpowiednio wcześniej przyciętych, wyrabiano małe okienka.

Technika zapoczątkowana jeszcze przed naszą erą na zawsze zrewolucjonizowała produkcję szkła.
 


Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009